Αντιμετώπιση καταγμάτων

Ένα κάταγμα στο οστό του αγκώνα, ειδικά αν συνοδεύεται από εξάρθρημα, αποτελεί σοβαρό τραυματισμό, καθώς απαιτείται αντιμετώπιση τόσο του κατάγματος όσο και των πιθανών βλαβών στους συνδέσμους και τους μαλακούς ιστούς. Τα κατάγματα στον αγκώνα μπορεί να επηρεάσουν τα τρία οστά της άρθρωσης (κερκίδα, ωλένη, βραχιόνιο) και προκαλούνται συνήθως από σοβαρή τραυματική πίεση. Ο ασθενής συνήθως εμφανίζει έντονο πόνο, οίδημα και περιορισμό στην κίνηση, τα οποία οδηγούν σε επίσκεψη στον Ορθοπαιδικό. Η διάγνωση επιβεβαιώνεται μέσω ακτινογραφιών ή άλλων απεικονιστικών εξετάσεων για την ακριβή εκτίμηση της βλάβης.

Τύποι καταγμάτων στον αγκώνα:

Διακονδύλια και υπερκονδύλια κατάγματα.
Κατάγματα του έσω ή έξω επικονδύλου.
Κατάγματα της τροχιλίας, της κεφαλής της κερκίδας και του ωλεκράνου.

Αντιμετώπιση:

Απαρεκτόπιστα κατάγματα: Αντιμετωπίζονται με νάρθηκα, ανάπαυση και φυσικοθεραπεία.
Παρεκτοπισμένα κατάγματα: Απαιτούν χειρουργική επέμβαση για την επαναφορά και σταθεροποίηση του οστού.
Συντριπτικά κατάγματα: Εφαρμόζεται οστεοσύνθεση με πλάκες και βίδες ή, σε σοβαρές περιπτώσεις, αντικατάσταση των κατεστραμμένων τμημάτων.

Ο Dr. Σαχίνης προτιμά την αρθροσκοπική προσέγγιση για απλά κατάγματα με δύο θραύσματα, προσφέροντας ταχύτερη αποκατάσταση και λιγότερο πόνο. Για πιο σύνθετα κατάγματα, εφαρμόζει ανοιχτή οστεοσύνθεση ή αρθροπλαστική, εστιάζοντας στην ανατομική ανάταξη και εσωτερική σταθεροποίηση. Η άμεση κινητοποίηση του αγκώνα είναι απαραίτητη για την αποφυγή μετεγχειρητικών δυσκαμψιών.