Η δυσκαμψία ή αγκύλωση του αγκώνα εμφανίζεται συχνά μετά από σοβαρό τραυματισμό, φλεγμονή ή εκφυλιστική διαδικασία που προκαλεί συρρίκνωση των μαλακών ιστών γύρω από την άρθρωση. Συχνά συνοδεύεται από έκτοπη οστεοποίηση ή ωλένια νευρίτιδα, ενώ μπορεί να οφείλεται και σε συμφύσεις ή καταστροφή του αρθρικού χόνδρου. Σε κάθε περίπτωση, η δυσκαμψία οδηγεί σε σημαντικό περιορισμό της κίνησης και χρειάζεται θεραπεία.
Η αντιμετώπιση απαιτεί προσεκτική διάγνωση μέσω ακτινογραφίας, υπερηχογραφήματος ή μαγνητικής τομογραφίας. Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται στη συνολική εκτίμηση των οστών, των συνδέσμων και της σταθερότητας της άρθρωσης. Αν η δυσκαμψία συνδυάζεται με αστάθεια, τότε ο αγκώνας μπορεί να είναι λειτουργικά «παγωμένος», προκαλώντας μεγαλύτερες δυσκολίες στην αποκατάσταση.